CITADI DE ARISTANIS | Situ istitutzionali

Situ istitutzionali de Su Comuni de Aristanis

Salta la barra di navigazione e vai ai contenuti

Pàgina principali > Ita biri > Crèsia de Santu Martinu

Crèsia de Santu Martinu

Unus cantus documentus de su 1228 provant ca custa crèsia fiat de is mònacus benedetinus e ddis fiat stètia donada dae su Giugi Pietro II. De sa crèsia e de su cunventu bècius no abarrat giai nudda; si podit biri ancora su stili gòticu mancai non siat provau dae nisciunu documentu. Prima ci fiat sceti una navata coberta cun bigas de linna, in su fundu s’oberit s’àbside cun cuatru furrungonis e sa bòvida a forma de gruxi. A susu de s’artari c’est unu retàulu decorau cun medallionis piticus in ui c’est disegnada sa passioni; non si scit chi dd’at fatu ma de siguru calicunu chi, a sas òberas mannas de linna, preferiat is scenas pintadas a ollu e postas a intru de sa cronissa totu a ingìriu a sa stàtua de Nostra Segnora. Est meda importanti fintzas sa capella cunsacrada a Nostra Segnora de su Rosàriu.

Dd’aiat fata fai s’arcicunfraria de su Rosàriu chi giaiat allògiu a is cundannaus a morti sa noti prima de sa cundanna. In su cursu de is annus is cosas funt cambiadas: dae su 1470 in su cunventu ci fiant is mònacas benedetinas e dae su 1567 is paras domenicanus. Dae su 1832 fintzas a oi est stètia usada comenti ospidali.